2014/10/24

Time to knit

Het is herfstvakantie!
Voor mij betekent dat al sinds mijn vierde dat ik jarig ben. Vroeger vond ik dat leuk, want ik was als jarige Jet altijd vrij, en nu nog steeds is het leuk, want de kinderen zijn nu altijd vrij op de verjaardag van hun moeder.

Het was een herfsterige, gezellige dag. Ik kreeg ook kadootjes, en één daarvan wil ik graag met jullie delen. Het liefst zou ik het ook even laten voelen, maar dat lukt me technisch niet. 


Is het niet prachtig?

Het pakketje bevatte niet alleen wol, maar ook breinaalden. 
Ja dames (en enkele heer), u leest het goed.
Er gaat gebreid worden!


Rond mijn twintigste breide ik verschillende truien met de ingewikkeldste kabels. 
Ergens in mijn achterhoofd moet ik dus nog wel weten hoe het moet. 
Het doel is een sjaal. Geen kabels, wel gaatjes (o help!)

Maar voorlopig geniet ik nog even van de wol op zich. En verzamel ik moed.

Fijne dag!

Anita

2014/10/20

hooked hexagons

Soms kan een handwerkklusje zomaar heel erg lang blijven liggen. Al tijden geleden begon ik met het haken van hexagonnen. Ik zag eerder bij haar een mooie gehaakte deken, en daardoor raakte ik nieuwsgierig.  Al googlend vond ik een patroontje en haakte ik zeshoekjes. Pas later ontdekte ik dat dat een heel bekend patroontje is, de Afrikaanse bloem...


Ik had er lol in, dat haken, en ook in het aan-elkaar-naaien. Het lukt me maar niet om dat al hakend te doen, ik gebruik een naald en draad. De quilter in mij hè, die zegt dat je hexagonnen netjes aan elkaar moet naaien. 

Hoe mooi ik het haakwerk ook vind, ik begin niet aan een deken. Daarvoor vind ik deze vorm van handwerken niet leuk genoeg. Maar een kussen voor op de bank, dat lijkt me wel wat.
Dus ik naaide een rondje hexjes aan elkaar, en nog een rondje:


Nu al leuk! En binnenkort wordt het een kussen.
Nog véél leuker!

Wil je zelf aan de slag? Even googlen op Afrikaanse bloem haken levert pagina's vol hits op.
De katoen kocht ik bij www.maaikoe.nl.

Fijne dag,

Anita

2014/10/11

De laatste loodjes

Ik durf het nog niet helemaal hardop te zeggen...



.... maar het lijkt erop dat het einde in zicht is van deze eindeloze haakklus!
De supergranny is bijna een sprei geworden voor het bed van mijn dochter. 

Nog niet helemaal, er moeten nog wat randjes gehaakt en wat losse eindjes worden afgehecht. 


Fijn hulpmiddeltje daarbij is de stekenmarkeerder die ik kreeg van Kralalien en nu ook te koop is bij Maaikoe in de shop (klikkerdeklik). Aanrader (ook om het fijne garen dat ze verkoopt!). 

Intussen haak ik snel nog een paar toertjes. 
Je weet het: de laatste loodjes wegen zwaaaaarrrr...


Fijne dag!

Anita

2014/10/07

Hexen en sterren

Onlangs was het weer tijd voor een fijn uitstapje voor mensen-zoals-ik: de handwerkbeurs! Samen met mijn moeder liep ik er een dagje rond, vol bewondering voor al die kramen met materialen en ideeën. Opgeladen en met een gevuld hoofd (en iets minder gevulde portemonnee, zo gaat dat op zo'n beurs) kwam ik thuis.  De ochtend erna, zaterdag, was ik al vroeg uit de veren, want al die ideeën moesten omgezet worden in daden.

Nu ben ik niet graag met veel projecten tegelijk bezig. In mijn werkend leven ben ik een projectmanager die houdt van orde en structuur en dat zie je terug in mijn handwerk-afdeling, hoewel mijn deadlines thuis een stuk soepeler zijn ;-). Geen nieuw project dus, maar de hexen&sterrenquilt kwam uit de kast. In mijn vorige blogje schreef ik over het borduurtje dat ik maakte; inmiddels heeft dat een plekje gekregen.

Want de rand van sterren is bijna klaar:


Nog één rijtje langs de linkerzijde en deze rand is af. De lapjes liggen er gesneden en wel klaar voor, nu nog wat naaimachine-tijd vinden.  In de hoeken komen de borduurtjes in een blok verwerkt, ik vind het effect geslaagd (maar vooral zo leuk om te doen!). 




Als deze rand bijna klaar is, betekent dat er een knoop doorgehakt moet worden: is het zo klaar of komt er nog een rand om heen?

Het is dat laatste geworden. Ik wil deze quilt graag ooit op mijn bed hebben, en daarvoor mag hij nog wat groter groeien. Om het ritme van sterren en hexagonbloemen vast te houden wordt de volgende rand er weer één met hexagonbloemen. Op de beurs zocht ik naar de juiste maat in de juiste verhouding tot de andere twee maten die ik gebruikt heb, en die heb ik gevonden.


Rechtsonder zie je goed de verschillende maten. De nieuwe hexagon is anderhalf inch, en ik heb er luxe kant-en-klare kartonnen versies van gekocht. Voor deze grote maat vind ik printerpapier niet zo handig meer. Ook gescoord op de beurs: nieuwe aanvulling op de stofjes voor deze quilt, zoals vaker weer bij Farmyard Design. (Hallo Gemma!)

Het voordeel van deze maat hexagonnen: het gaat snel! En het kneutert zo lekker, zo'n naaidoosje met alles bij elkaar. Fijn voor onderweg. Ik wil de bloemen verwerken op een gepatchte rand van de lichte stoffen, ik kauw nog even door op hoe ik dat precies wil.


Kom maar op met de herfstige avonden, ik vermaak me wel!

En die lege vakken in de tweede rand? Ik heb al heel wat ideeën van jullie gekregen, maar ben er nog steeds niet uit. Dus als je nog een briljante ingeving hebt, hoor ik het graag.

Fijne dag,

Anita

2014/09/11

stitching in red

Wij waren in Frankrijk, deze zomer.
Ik vind een heleboel dingen leuk in Frankrijk, waaronder de supermarkten. Dat assortiment!
De versafdeling is een feestje, en ook bij de toetjes kunnen we ons uitgebreid vergapen. Gelukkig ben ik er allergisch voor, anders at ik me vierkant aan alle soorten yoghurt & ander lekkers.

De tijdschriftenafdeling loop ik meestal wat sneller door. Maar deze keer viel mijn oog op een borduurblad. Niet dat ik zo'n borduurster ben, maar mijn oog viel op het gratis setje splitgaren dat op de verpakking was geplakt. Verkocht!

Eenmaal thuis was er genoeg afleiding om een tijdje niet te denken aan de nieuwe aanwinst. Maar onlangs was het zover, tijd om te borduren.


Bij de Hema kocht ik borduurstof, aïda. Ik had in een blad nog een leuk patroontje. Tellen maar!

Ik koos voor deze kleur aïda (de Hema heeft het ook in het wit) omdat ik het borduurtje wil verwerken in de quilt die ik onder handen heb. Als je goed kijkt zie je daar nog wat lege vlakken, waarvoor dit wel eens een oplossing zou kunnen zijn. De ecru-kleurige borduurstof vind ik hierbij beter dan wit.



Mijn moeder is een zeer ervaren en gevorderde borduur-ster, en die vertelde me hoe ik het splitgaren hoor te bewaren. Maar bij gebrek aan kaartjes om het garen op te rollen en bij gebrek aan zin om dat allemaal handmatig te doen deed ik het anders. Met hulp van de man:

Ik ben een tikje kleurenblind en op deze manier is de volgorde in elk geval duidelijk ;-) 
Het opwinden ging snel zo, aanrader!


Toen werd het tijd voor het serieuze werk. Ik gebruikte één draadje, en verschillende steekjes, afhankelijk van het patroon. Ik wilde een beetje spelen met de verschillende roze en roodtinten.


Eerst de contouren van de hartjes borduren, en die vervolgens opvullen met verschillende steken. Gewoon uit een boekje, weinig fantasie bij nodig, maar erg leuk om te doen.


En nu ligt er één blokje klaar. Het was voor mij echt jaren geleden dat ik een borduurwerkje ter hand nam, en het verraste me hoe leuk en soepel het is om te doen. Waar een avondje haken nog wel eens voor kramp zorgt, is dat met borduren bij mij niet het geval. Blijkbaar is zo'n naaldje niet anders dan luchtig vast te houden.


Ik voorspel dat het niet lang duurt voordat ik hier een tweede blokje kan delen.

Fijne dag!

Anita

2014/07/26

Ik ga op reis en ik neem mee....

.... een hele stapel boeken. Iets spannends, iets luchtigs, iets degelijks, iets heel anders-dan-anders. Niets fijner dan lekker lezen op vakantie! En daarom nam ik de afgelopen jaren altijd een krat boeken mee. Nam, want dit jaar neem ik alleen een klein, licht apparaatje mee met daarin een hele bibliotheek. Ik heb hem al uitgetest op het strand in de felle zon, en het werkt! 
Zo'n mooi apparaatje vraagt om een minstens zo mooi jasje. 
Dus mijn eerste vrije dag van de zomervakantie ging ik op zoek naar stofjes. Winkelen in eigen kast. En blijkbaar had ik zin in blauw:


Ik moest me eerst even voorstellen aan mijn naaimachine, ik kan me de laatste keer niet eens meer herinneren (ik zou natuurlijk door m'n blog kunnen scrollen, slimmerik). Maar na een proeflapje broddelen en wat rommelen met klosjes en spoeltjes ging het als vanouds.

Zonder plan ging ik aan de slag met de uitgezochte stofjes. Op een ondergrond van fleece, want lekker zacht voor de e-reader, stikte ik lapjes en strookjes en nog meer strookjes.


Niks rechts en strak uitgemeten, maar knippen uit de losse pols voor een lekker 'wanky'  effect. En omdat ik toch in een alle-tijd-van-de-wereld-modus zat (vakantie! vrij!) zocht ik het borduurvoetje erbij en krulde ik beide blokken vol. 
Ontdekking: fleece glijdt nauwelijks over de naaimachine. 
Zwaar klusje dus, met als voordeel dat ook het quiltwerk er nu extra 'wanky' uitziet ;-)


En toen lag er zomaar een heus e-reader hoesje aan het einde van de middag. 
Geen technisch hoogstandje, maar functioneel genoeg om mijn nieuwe favoriete apparaat met een gerust hart in mijn tas te kunnen stoppen (zodat het bij die ene kras op het scherm blijft!).



Fijne dag!

Anita

2014/06/18

Donderdagse dekenupdate #10

Het is juni, het jaar is bijna halverwege. Dat zou kunnen betekenen dat de dekens, waar we iedere donderdagse dekenupdate naar kijken, ook op de helft zijn. Ik ben benieuwd!

Zoals ik eerder schreef heb ik twee gehaakte dekens-in-wording onder handen: de granny waar ik in mijn vorige blogpost over schreef, en een gestreept exemplaar. Het is dat ik voor deze gestreepte variant een hulptroep heb, anders zou hij nauwelijks gegroeid zijn, ben ik bang. Maar dankzij de haakuurtjes die mijn moeder er af ten toe insteekt kan ik toch wat voorgang laten zien!



Genoeg over mijn exemplaar, waar ik natuurlijk vooral benieuwd naar ben, is hoe het met de dekens van jullie gaat! Aangezien de vorige donderdagse dekenupdat op 9 april (!) was, verwacht ik dat er tussen toen en nu veel blogjes zijn gepubliceerd met mooie voortgangsfoto's. Laat ons meegenieten en deel je blog door op onderstaande knop te klikken.

Ik ben benieuwd!

Fijne dag,

Anita